OYUNUN MIZIKCISINA İLİŞKİN ANALİZLER

Basbaya mızıkcılıktı yaptığı; bas- baya!
Bu kadar kırılacak, alınacak, tuzla buz olacak tek bir somut nedeni yoktu…
Hem değilmiydi ki kendisi aynasına tekrarlar dururdu : “ben güçlüyüm!”
Yanlış anlamış olmalı ki; güçlü olmak; huzurlu, güvende, prestij sahibi olmak değildi
Hiçbir tutku yoktu ki yeryüzünde çaresizlik batağında yeşermesin…
Bu kadar kırılacak, mızıkcılık yapacak tek bir nedeni yoktu…
Gemiden çapayı atmaktı amaç, çapa atacak limandan ziyade
Çünkü sevdanın doğasında kavuşmak değil, kavuşmaya duyulan özlem vardı…
Ve tüm bunları damıtarak “salt” bir umut elde etmekti amaç, gecelerce…
Ağlamayı ar saymayıp, kendine kazanılmış bir zafer saymaktı…
Söze dökmeye, sözlerle oyalanmaya ihtiyaç duymamaktı…
Bir bakışta, bir rüzgarda, bir mavide, bir damla suda değil miydi aradığı?...
Binlerce mum yaksa ve saatlerce eriyişlerini izlese tatmin edemezdi hiç biri…
En güzeli kelimeleri bulmaya çalışarak, nev-i şahsına munhasır şiirler yazmak hiç değildi!
Yazmaya çalışıp ta ziyan ettiği kağıtlardan uçurtma yapmaktı belki
Uzunca bir ip bağlayıp uçurtmaya, ipi bileklerine sarmaktı sıkı sıkı
Sonra havalandıkça uçurtma ipi serbest bırakmaktı gökyüzüne
Tınıların bir araya gelerek türküler taşımasından ziyade kulağına,
Tınısal sessizliğini kendisine beden diliyle anlatacak bir lâl özlemi izlemekti…
Telefonun çalmasını beklemekten çok, çalmazken ki kapsama alanı sınırlarını çizmekti güzel olan…
Uzaklara gitme isteğini budayıp budayıp dallandırmaktan çok,
Yakınlardaki bir başka tohuma su verebilmekti.
Güzel olan beklemekti, gelmeyecek olsa da bekleneni
Bir duman savurmaktan ziyade aynı mekâna, dumanla da olsa varlığını bilmekti ötelerden…
Ayazda üşümekti güzel olan, sıcacık camların arkasından izlemekten ziyade.

Şimdi nankörlük etmemek, mızıkcılık yapmamak lazım elbette…
Bu kadar kırılgan olmamak lazım, kaynar suyu görünce çatlamamak lazım…
Olana bitene gülümseyerek kucak açmak, kabullenmek, boyun eğmek,

ARTIK YENİ ŞEYLER SÖYLEMEK LAZIM!

Ayşe KARACA

DERS ARASI

İçimde bir hüzün...

Sırılsıklam...

Akıtamadığım gözyaşlarımdan öte

İçimde bir hüzün...

Kuruluktan bîhaber,

Kuruntudan hâllice...

Ayşe KARACA